بازار انتیک فروشی مزارٰشریف – سراج‌الدین انتظار

شماری از عتیقه فروشان و فروشنده‌گان اجناس زینتی و انتیک در شهر مزارشریف از نبود بازار کار شکایت دارند. نبود خرید و فروش  کالاهای سنتی و انتیک نگرانی‌های بسیاری از دکانداران این شهر را برانگیخته است.

این دکانداران ابراز نگرانی کرده می‌گویند که از چندین سال بدین سو خرید و فروش اجناس زینتی وطنی با رکود بی‌سابقه مواجه است.

غلام‌سخی مدت ۲۰ سال می‌شود دکان دارد؛ او انواع قالین، گلیم، نمد و شال‌های اصیل وطنی را می‌فروشد. وی گفت که این کار در سالهای پیشین از درامد و رونق خوب برخوردار بود و عواید قناعت بخشی داشت اما اکنون این پیشه رنگ و رونق داغ بازار گذشته را ندارد.

غلام‌سخی در مورد اینکه چرا اجناس سنتی فروش ندارد گفت:

فرش پلاسیتیکی و قالین‌های گازی کم کیفیت و یکبار مصرف به قیمت ارزان از دیگر کشور ها به افغانستان وارد می‌گردد و بازار فروش لوازم سنتی و اصیل ما را ضربه اقتصادی جدی زده است.

او گفت قالین‌های خارجی با قالین‌های افغانی قابل مقایسه نیست، گلیم و قالین‌ های کشور ما از پشم‌ گوسفند ساخته می‌شود و از کیفیت و مقاومت بالای برخورد است.

صوفی عبدالغفار پروانی از جمله دوکاندارانی است که سال‌هاست در شهر مزار شریف انتیک یا عتیقه و اجناس زینتی می‌فروشد. وی در دکانش اجناس و وسایل قدیمی و تاریخی زیادی را برای فروش به نمایش گذاشته است.

صوفی عبدالغفار نیز از نبود بازار در کارش ابراز نگرانی کرده می‌گوید:

در مدت یک ماه به پول افغانی ۸ هزار افغانی هم فروش نداریم، اگر همین گونه بازار به رکود مواجه باشد، این کسب و کار حتما سقوط خواهد کرد و همانند من همسلکانم نیز کارشان را ترک خواهند گفت.

وی افزود:

در دکان‌مان از جمله نگین و انگشترهای اصیل از معدنیات کشور موجود است که شامل سنگ‌ها ودانه‌های ارزشمند قدیمی و تاریخی می‌باشد و مشتریان انگشت شماری نزد ما می آیند و با نرخ ناچیز این اجناس را خریداری می‌کنند. حالا می‌بینیم انگشتر های تقلبی از چوب آهن و از نگین شیشه و پلاستیک ساخته شده را وارد بازار می‌سازند و به نرخ ارزان به فروش می‌رسانند.

عبدالغفار از مسوولان حکومتی می‌خواهد که آنها باید در این زمینه توجه نمایند تا باشد رونق گذشته به این پیشه باز گردد.

در همین حال مشتریان‌ی که برای خرید انگشتر به دوکان های زیورات سنتی سر می‌زنند می‌گویند که زیورات سنتی از جمله سرمایه های اصیل کشور است و نباید فرهنگ استفاده از این سنت به باد فراموشی سپرده شود.

نجیب الله از یکی از دکان های‌ انگشتر فروشی شهر مزارشریف برای خودش انگشتر خریده است. او می‌گوید انگشتر یک شی خوب و زینتی است و بدست نمودنش یک شوق است. او دوست دارد برای نماد دستش انگشتری زیبای داشته.

 کمال الدین فروشندۀ دیگری است که اجناس از قبیل نگین، انگشتر، دستبند، گوشواره، لاکت، تسبیح، ظروف قدیمی، می فروشد.

این فروشنده در مورد فروشات اش گفت که اگر ۲۰ نفر نزد وی به دکان مراجعه کنند حتما ۱۵ تن شان تماشاگر استند و از یک سال به این سو سودا و فروش‌اش رونق خوبی نداشته است. وی دلیل کمرنگ بودن فروشات اش را اقتصاد ضعیف مردم عنوان کرد.

سراج الدین انتظار / خامه پرس / شهر مزارشریف