در هفته‌های اخیر جنگ میان نیروهای دولتی و گروه طالبان در مناطق مرزی ولایت بامیان به ویژه ولسوالی‌های شیبر، کهمرد و سیغان این ولایت، بشدت افزایش یافته‌است.

منابع محلی می‌گویند که شماری از پوسته‌های مرزی این ولایت بدست گروه طالبان افتاده‌اند و وضعیت امنیتی در این ولسوالی‌ها بحرانی و باشنده‌گان بامیان از پیش‌روی این گروه به سمت مرکز ولایت، بشدت نگران اند.

به گفته‌ی منابع محلی، تصرف پوسته‌های مرزی بامیان سبب شده‌است تا صدها خانواده، مرکز بامیان را به سمت کوه‌های صعب‌العبور «ییلاق‌جاها» و ولسوالی‌های یکه‌ولنگ این ولایت ترک کنند.

باشنده‌گان بامیان در حال ترک مرکز شهر به سمت ولسوالی‌های یکه‌ولنگ در شب‌هنگام

سقوط پوسته «باغک»

پوسته‌ی «باغک» در ولسوالی شیبر که از سنگرهای کلیدی در برابر پیش‌روی گروه طالبان یاد می‌شود، در حال حاضر در تصرف گروه طالبان قرار دارد.

منابع محلی دو شب پیش، تأیید کرده‌اند که 45 نیروی امنیتی پوسته «باغک» در ولسوالی شیبر ولایت بامیان، پس از چهار روز مقاومت و به دلیل نرسیدن تجهیزات از جمله «آب و غذا» مجبور شدند تا درخواست «تسلیمی» گروه طالبان را قبول کنند.

به گفته‌ی منابع، پوسته‌ی «باغک» حدود 60 نیروی امنیتی دارد. 15 تن از این نیروها موفق شدند که یک‌شب قبل از تسلیمی، از ساحه فرار کنند. چهار روز محاصره‌ی شدید طالبان سبب شده تا نیروهای باقی مانده، به گروه طالبان تسلیم شوند.

به گفته منابع، در میان 45 نیروی که در اسارت طالبان بودند یکی از آنان کشته و شش تن دیگر شان نیز زخمی بودند.

گروه طالبان، این نیروها را یک شب در اسارت شان نگهداشتند و سپس آنان را رها کردند.

نیروهای امنیتی پوسته‌ی «باغک» دیشب، بیستم سرطان از بند طالبان رها شدند و به مرکز ولایت بامیان رسیدند. آن با حمل جسد سرباز کشته شده و زخمیان، در نزدیکی مقام ولایت بامیان، اعتراض کردند.

یک تن از این سربازان که اشک در چشمانش دارد، سید انور رحمتی، والی بامیان را به «کم‌کاری» و «معامله» متهم می‌کند.

او می‌گوید که در زمانی‌که آنان در محاصره‌ی شدید گروه طالبان قرار داشتند با تماس‌های مکرر به والی بامیان، از او خواستار کمک‌ فوری از جمله، نیروی پشتیبانی برای شکستاندن سد محاصره‌ی طالبان شدند اما والی بامیان اقدامی به موقع نکرده‌است.

او در ویدیوی که در شبکه‌های اجتماعی از سوی شماری از خبرنگاران محلی منتشر شده‌ می‌گوید: « به مقام محلی بامیان زنگ زدیم، او[مقامات محلی بامیان] می‌گفتند که نیروهای هوای و کمکی 5 دقیقه می‌رسید، ده دقیقه می‌رسد اما هیچ چیزی درک نداشت.»


او می‌گوید که یک تن از سربازان کشته شده، حدود 5 روز در زیر آفتاب گرم مانده و زخمیان نیز در حالت بدی قرار داشتند.

به گفته‌ی این سرباز، گروه طالبان در جریان محاصره با فیر راکت تمامی مواضع‌ آنان را تخریب کرده‌اند و به دنبال آن، روزانه با «دراز نوف» و شبانه با سلاح لیزری بالای آنان «انداخت» می‌کردند.

وی تأکید می‌کند که آنان با «آخرین قطره‌ی خون» شان در برابر گروه طالبان جنگیدند اما به دلیل کمبود تجهیزات و تخریب مواضع شان مجبور به تسلیمی شدند.

او گفت: «تا اخرین قطره خون جنگیدیم، یک چقه [قطره] آب نبود که زبان خود را تر می‌کردیم، ما خاک خوردیم.»

این نیروی امنیتی می‌گوید که «بچه‌ها» زیر خاک شده‌ بودند و آنان «ناچار» شدند تا تسلیم شوند.

به گفته‌ی او حالت زخمیان بشدت خراب است و دهان برخی از آنان به دلیل نبود وسایل بهداشتی «کرم» زده‌است. وی تأکید کرد که پس از تسلیمی آنان، گروه طالبان تمامی تجهیزات آنان را گرفتند و پوسته‌ها را به آتش کشیدند.

وی ادعا می‌کند که سیدانور رحمتی والی بامیان، با تماس به والی نام نهاد گروه طالبان به او گفته که باید نیروهای امنیتی را با «سلاح شان» رها ‌کنند. او می‌گوید که «جان ما» به اندازه یک میل کلانشیکوف در نزد والی ارزش ندارد.

همزمان در اوج نگرانی شهروندان بامیان از پیش‌روی گروه طالبان، اما مقامات محلی بامیان به مردم اطمینان می‌دهند که نگران نباشند و اوضاع تحت کنترول آنان است.