پنجشنبه اكتبر 4, 2018

ورزشکاران کشور: از قهرمانی تا سوء قصد های مرموز و روزگار دشوار   

نوشته شده توسط شاه ولی صادق - ج جدی ۲۶ ۱۳۹۳, ۹:۲۳ ب.ظ

B7DfZ2ACUAET9s1در یکدهه گذشته دست آورد های ورزشکاران کشور قابل توجه و حایز اهمیت است، چون این دست آرودهای ورزشی بود که در گاه شمار این دهه روزهای مسرت بخش و لبخند آفرین را نثار تاریخ و مردم رنجدیده افغانستان نمود.

در کشوری که هر روزِ آن با صدای انفجار و انتحار آغاز و خوان شام غریبان و فقیرانش با خون و سوگواری پهن است، این روزهای که حد اقل شادمانی خلق نموده است نعمت بزرگ و بسا یادماندی است.

کاروان ورزش افغانستان در رشته های مختلف در کنار همه چالش ها و سختی های روزگار، دست آوردهای مهمی را در کارنامه دارند.

تیم ملی فوتبال افغانستان با رسیدن به سکوی قهرمانی کشورهای جنوب آسیا بزرگترین جشن سراسری را در تاریخ افغانستان رقم زد. جشنیکه در آن اشک شوق از چشمه سار کوهساران وطن از پامیر گرفته تا اخرین نقطه های هندوکش و سپین غر موج میزد و همه ی افغانها از فقیر تا غنی، از اهل رسانه  تا مردم عادی با لبخند غرور آفرین به افتخار نسل صلح و امید افغانستان رقص و پای کوبی کردند.

تیم ملی کرکیت کشور در رقابت های جهانی توب میزند و با برگشت از هر مسابقه با لقب قهرمانی و ناییب قهرمانی، به مردم خود شادمانی هدیه میکند.

در آخرین رقابت های امسال  تیم پرقدرت و سابقه دار پاکستان را شکست داد این مسابقه با حضور داشت ریس جمهور افغانستان و نخست وزیر پاکستان برگزار شده بود و جای سعادت است که تیم جوان ما به این کامیابی نائل و بازی اقتدار کشور را تمثیل نمود.

جوانان تکواندو کار کشور نخستین مدال المپیک را به افغانستان آورد، درخشش چهره های جوان و قهرمان چون روح الله نیکپاه و نثار احمد بهاوی در رقابت های المپیک در خور قدردانی است.

رشته رزمی جیدو با داشتن کرام الدین و…. قهرمانی هاو مدال های فراوانی در کار نامه دارد و بیرق سه رنگ کشور در هر مسابقه با آهنگ پیروزی به اهتزاز می آید.

ولی در پهلوی این همه دست آرودها آیا واقعن ورزشکاران ما امنیت جانی دارند آیا مسؤلین  خبر دارند که این ورزشکاران با چه مشکلات دست و گریبان اند.

در تازه ترین مورد سر مربی تیم ملی فوتبال أقای محمد یوسف کارگر از سوی افراد ناشناس در قلب شهر کابل با ضربات چاقو زخمی میشود.

الیاس امین یار قهرمان رشته کورش –  جیدو به شکل مرموزی به قتل میرسد ولی با سپری شدن چند ماه دیگر کسی یادی هم نمیکند که ان قهرمان چگونه ترور شد، نهادی های کشفی و امنیتی دیگر دوسیه قتل اورا به تاق فراموشی سپرده است و از نهادهای عدلی که خود تا گلو در فساد غرق است نباید گلایه کرد.

 در رشته های ورزشی قهرمانان أواره و دور از وطن هم داریم، ورزشکاران که صاحب مدال و مقام قهرمانی از چند کشور هستند، در این میان نمیشود نورالله ملنگ را فراموش کرد. جواینکه از چندین مسابقات کشور های آسیای مدال طلا و قهرمانی را در تاریخ جیدو ثبت نموده است در سال جاری بهترین ورزشکار کشور ناروی و با مدال افتخاری پادشاه این کشور روزگار غربتش را رنگ ورزشی داده است.

نورالله نیز همانند الیاس از سوی افراد زورمند مورد تهدید بود و نقشه های قتلش طرح شده بود که مجبورا وطن را ترک و در غربت زندگی میکند، شاید بخت یاری اش کرد غیرآن پیشتر از الیاس امین یار سر به نیست میشد.

جای تاسف اینجاست که در مقابل این همه قربانی های خانواده ورزش نهادهای مسؤول خاموش و کمیته ملی المپیک و اداره ورزش و تربیت بدنی بالای کرسی و صلاحیت های و ظیفوی مصروف دعوا و جنجال است.

حتی نهاد های جامعه مدنی و حقوق بشری در پیوند به قتل الیاس  و حمله برجان سر مربی تیم ملی فوتبال یک اعلامیه هم صادر نکرده است.

برای محترم کارگر فرزند صدیق و خلف وطن، صحتمندی کامل و همه جامعه ورزشی کشور اروزی موفقیت بیشتر دارم و امید روزگاری فرا برسد که این فرزندان عزیز کشور دیگر در خطر و تهدید نباشند.

ابوذر علی مصباح

تکواندو کار و نویسنده

خبرگزاری خامه پرس - فارسی را دنبال کنید با تویتر, فسبک. و آر اس اس

۱ Comment

Comments -49 - 0 of 1First« PrevNext »Last
  1. بسیار یک مضمون عالی نوشته اید محترم!
    به نظر من درین کار هم دست کشورهایی است که نمیخواهد افغانها ترقی نماید و در هر میدانی که یک افغان افتخاری میبخشد برای از بین بردنش دست به کار میشوند.

Comments -49 - 0 of 1First« PrevNext »Last

نظر دهید

Advertisement