سال تعلیمی در افغانستان حدود سه روز پیش آغاز شد. در این سال نیز دختران برای چهارمین سال متوالی در صنفهای آموزشی حضور نداشتند. نهادهای سازمان ملل متحد و مدافع حقوق بشر نیز بار دیگر بر اهمیت آموزش دختران در افغانستان تاکید کرده و احتمال فاجعه ناشی از محدودیت آموزش دختران که در حال وقوع است هشدار دادند.
روز(پنجشنبه،۳۰ ماه حوت) سال جدید تعلیمی در مناطق سردسیر افغانستان طی مراسمی در کابل آغاز شد، که دختران برای سالهای متوالی از مکتبهای دوره ثانوی و لیسه باز ماندند.
آغاز سال تعلیمی جدید بدون حضور دختران در افغانستان با واکنشهای جدی از جمله صندوق حمایت از کودکان سازمان ملل متحد(یونسف)، اتحادیه اروپا، کاردار سفارت بریتانیا، سازمان عفو بینالملل و شماری از چهرههای سیاسی مواجه شده است.
سازمان عفو بینالملل روز(شنبه،۲حمل) به مناسبت آغاز سال تعلیمی جدید در افغانستان ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم را «غیرقابل» توجیه خوانده و از حکومت سرپرست خواسته تا برای دختران نیز بدون تفکیک سنی اجازه فراگیری آموزش را بدهد.
در بیانیهی این سازمان آمده است که «این اقدام غیرقابل توجیه و نقض صریح حقوق اساسی بشر برای آموزش است.»
همچنین کاترین راسل، رییس اجرایی صندوق پیشتبانی از کودکان سازمان ملل متحد (یونیسف) با نشر بیانیهی گفته که ادامه ممنوعیت آموزش دختران در افغانستان پیامدهای ناگواری خواهد داشت.
طبق بیانیهی با آغاز سال تعلیمی جدید در افغانستان ۴۰۰ هزار دختر دیگر از حق آموزش محروم شدند که با این رقم شمار دختران محروم از تحصیل در افغانستان به ۲،۲ میلیون نفر افزایش میرسد.
رییس اجرایی صندوق پیشتبانی از کودکان سازمان ملل متحد از ادامه ممنوعیت آموزش دختران در مکاتب برای چهارمین سال متوالی ابراز نگرانی کرده و افزوده است که «این تصمیم همچنان به آینده میلیونها دختر افغان آسیب میزند. اگر این ممنوعیت تا سال ۲۰۳۰ ادامه یابد، بیش از چهار میلیون دختر از حق تحصیل خود در مقطع بالاتر از ابتدایی محروم خواهند شد.»
به گفته راسل : این ممنوعیت تاثیرات منفی بر سیستم بهداشتی، اقتصاد و آینده ملت دارد. هرچه تعداد دخترانی که به آموزش دسترسی دارند کمتر باشد، خطر ازدواجهای زودهنگام نیز بیشتر میشود، و این موضوع تأثیرات منفی بر سلامت جسمی و روانی آنها دارد.
یونیسف از عواقب ممنوعیت آموزش دختران بر وضعیت صحی افغانستان نیز هشدار داده و گفته است که با کاهش پزشکان و قابلههای زن، دختران و زنان به خدمات صحی مورد نیاز دسترسی نخواهند داشت که در نتیجه این وضعیت، حدود ۱۶۰۰ مادر و ۳۵۰۰ کودک دیگر جان خواهند داد.
بر اساس بیانیه «اینها فقط ارقام نیستند، بلکه انسانهاییاند که از بین میروند و خانوادههایی که ویران میشوند.»
تاکنون مقامهای حکومت سرپرست در باره این واکنشهای بینالمللی واکنش نشان نداده و هنوز هم مشخص نیست که چه زمانی فرصت آموزش دوباره برای دختران در کشور فراهم خواهد شد.
با این حال نمایندگی اتحادیه اروپا در افغانستان نیز آموزش را برای پایداری و شکوفایی بلندمدت در کشور مهم دانسته و تصریح کرده که زنان تحصیل کرده معماران یک کشور قویتر، باثباتتر و خودکفاتر هستند.
اتحادیه اروپا همچنان از ادامه حمایت این اتحادیه برای دسترسی دختران به آموزش تاکید کرده است.
شماری از دختران دانشآموز نیز از ادامه عدم حضور دختران در مکاتب ابراز نگرانی کرده و خواهان بازگشت دختران به آموزش و مکتب شدند.
کوثر (مستعار) یکی از دختران بازمانده از مکتب در شهر کابل است، او ازاینکه در سال جدید نیز نمی تواند به مکتب برود ابراز نگرانی کرده می گوید که : من چندین سال منتظر برگشت به مکتب هستم و امسال نیز وقتی خبری از برگشت دختران به مکتب نشد، من دوباره ناامید شدم.
او که ۱۵ سال دارند و قرار بود امسال صنف هشت مکتب شود از مقامهای حکومت سرپرست می خواهد تا برای دختران نیز اجازه آموزش بدهند تا آنها نیز مانند دیگر دختران درس بخوانند و پیشرفت کنند.
به گفته کوثر(مستعار) « من دوست دارم داکتر شوم و این آرزوی طفلیت من است، همیشه فکر میکنم که چطور می توانم به این آرزوی خود برسم و گرفتن این آرزو از من ظلم است.»
گفتنی است که نمایندهگی بریتانیا برای افغانستان همچنان از آغاز سال تعلیمی جدید بدون حضور دختران واکنش نشان داده و گفته است که در این سال نیز ۴۰۰ هزار دختر از آموزش محروم خواهند شد.
این نمایندگی روز(یکشنبه،۳حمل) با نشر پیامی در صفحهی ایکس با اشاره به اینکه محروم ماندن دختران از آموزش، برای خود آنان و کشورشان یک فاجعه محسوب میشود تاکید کرده که آموزش یک حق است، نه یک امتیاز.
نمایندگی بریتانیا در افغانستان نیز از مقامهای حاکم در کشور خواسته تا این ممنوعیتها را لغو کند.
پیش از این نیز مقامهای حکومت سرپرست در واکنشهای درخواستهای بینالمللی برای ادامه آموزش دختران در افغانستان گفتهاند که این یک مسله «داخلی» است و حقوق زنان و دختران در چارچوپ «شریعت اسلامی» فراهم است.
این در حالی است که افغانستان در حال حاضر تنها کشور در جهان شناخته میشود که دختران و زنان از آموزش در آن محروم شدهاند، محرومیتهای که سازمانهای بینالمللی و نهادهای حقوق بشری از پیامدهای مخرب آن بر وضعیت زنان و دختران هشدار دادهاند.
