سه‌شنبه سپتامبر 11, 2018

انتخابات دور دو، سخنان تهدیدآمیز نامزدان به یک‌دیگر،ابهام در آزادی طالبان/ از متن چند روزنامۀ امروز-۱۴جوزا

نوشته شده توسط رویین رهنوش - چ جوزا ۱۴ ۱۳۹۳, ۵:۴۳ ق.ظ

نگاشت خامه: فقط ده روز تا برگزاری دور دوم انتخابات ریاست جمهوری افغانستان باقی‌ست و دو نامزد نیز با تمام قوه تلاش می‌کنند تا هواداران شان را به شور و هیجان وادارند و رای بیش‌تری را از مردم به دست بیاورند. فرایند پیوستش‌های حمایه‌یی از دو نامزد پیش‌تاز نیز به سرعت ادامه دارد و این نامزدان می‌کوشند تا با دریافت پس‌زمینه‌هایی شخصیتیی و مردمیی که منبع بهتر به دست‌آوردن رای هستند را به طرف شان بکشانند. اما چیزی‌که در این میان، در دور دوم و به ویژه در همین اواخر کم‌کم افزایش می‌یابد کنایه‌های دهنی و واگویه‌هایی که درخور فردیت و شخصیت نامزدان نیست، است. در کارنامۀ این دور کارزارهای نامزدان توام با شخصیت‌پردازی‌های شان تاختن به شخصیت طرف مقابل نیز به گونۀ غیر مستقیم ویا مستقیم شامل است، در حالی‌که نباید چنین روش‌گری‌های بازاریی را در این خصوص تقاضا داشت. مورد دیگر، وعده‌هایی‌ست که نامزدان در جریان مبارزه‌های انتخاباتی شان برای مردم می‌دهند و آیا به این اندیشیده‌اند که برای آن‌چه قرار است به مردم انجام دهند و هزاران وعده‌یی را که در گوش‌های مردم پر می‌سازند در مدت پنج‌سال مسؤولیت شان چگونه آن را عملی خواهند کرد، در حالی‌که تا یکی دوسال نخست نیز احتمالن درگیری‌ها دور نخواهند شد. در این صورت باید پیش از این‌که وعده بسپارند، گونۀ به اجراء در آوردن این وعده‌ها را ارائه نمایند تا مردم پس از پیروزی نامزد مورد نظر شان در انتخابات نیز بتوانند به خوبی از کردوناکردش بازپرسی نمایند…روزنامه های افغانستان

داغ‌ترین موردها در سرمقاله‌های روزنامه‌های معتبر:

تیم‌های انتخاباتی باید موضع‌گیری سازنده کنند

روزنامۀ هشت صبح، امروز در سرمقاله‌اش به کارزارهای انتخاباتی نامزدان پرداخته و می‌نویسد: این روزها اعضای تیم‌های انتخاباتی، به‌جای موضع‌گیری‌های سازنده و منطبق با قانون، سخنانی بر زبان می‌رانند که افکار عمومی را دچار تشویش می‌کند. پیش از این حامیان قدرتمند یکی از نامزدها از جاری شدن جوی‌های خون سخن گفته بود و این روزها عضو مهم یکی از تیم‌ها گفته است تا خون در بدن دارند، برنده شدن رقیب را بر نمی‌تابند. این نوع موضع‌گیری‌ها افکار عمومی را مغشوش می‌سازد.

دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری، دو نامزد دارد. مسلم است که یکی از این نامزدان محترم برنده می‌شود و نامزد دیگر باید با پایان اعلام نتایج نهایی، برای برنده تبریک بگوید. پس از آن باید، قشر سیاسی کشور، به بحث‌های مربوط به ترکیب حکومت آینده بپردازند. سخنانی که ذهن و روان مردم را دچار تشویش و ناآرامی می‌کند، نباید بر زبان رانده شود. اگر تیم‌های انتخاباتی فکر می‌کنند که کسانی در کمیسیون‌های انتخاباتی در پی تخریب روند انتخابات یا مهندسی آرا اند، موضوع را به اطلاع آقای کرزی و دیگر مراجع برسانند و در پی حل مشکل باشند.

سخنان تهدیدآمیز به آدرس یک‌دیگر می‌تواند مشکل جدی خلق کند. نامزدان محترم حتما می‌دانند و اطلاع دارند که تجارت تقریبا تعطیل شده است، سرمایه‌گذاران جرات خطر کردن و دوام کسب و کارشان را ندارند. همه نگران پیامدهای انتخابات دور دوم ریاست‌جمهوری‌اند. نگرانی از بروز یک بحران سیاسی، اقتصاد و تجارت را به تعطیل برده است. حتا کار ساختمان‌سازی در کابل متوقف شده است. سخنان تهدیدآمیز نامزدان به نشانی یک‌دیگر به آدرس‌های نامعلوم، وضعیت را پیچیده‌تر می‌سازد.

نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری باید از همین حالا اطرافیان و حامیان‌شان را به اظهار نظرهای معقول و مسوولانه ترغیب کنند. شعارهای حماسی و نظامی احساس امنیت را از مردم می‌گیرد. موضع‌گیری‌های نامزدان باید سازنده باشد، تا وضعیت اقتصادی و رکود تجارت از این بدتر نشود. روشن است که نامزدان انتخابات ریاست‌جمهوری، نمی‌توانند وضعیت را بهتر بسازند، اما بدون تردید می‌توانند با موضع‌گیری‌های سازنده، وضعیت را بدتر نسازند.

روند پیچیده و پر ابهام آزادی طالبان

نگرش روزنامۀ افغانستان، امروز در سرمقاله‌اش بر محور ابهام معاملۀ امریکا با طالبان در قبال آزادی سرباز اسیر می‌چرخد و در آن آمده‌است: آزادی ناگهانی پنج زندانی طالبان در برابر یک اسیر آمریکایی از سوی حکومت آمریکا، سؤالات زیادی را در محافل سیاسی و نهادهای دولتی افغانستان و آمریکا به وجود آورده است.

حکومت افغانستان از انتقال این زندانیان به قطر اظهار نارضایتی نموده و از حکومت آمریکا و قطر خواسته است که هرچه زودتر آنها را به افغانستان تحویل دهند. از طرف دیگر نگرانی های شدیدی در میان اعضای کنگرس ایالات متحده آمریکا نیز به وجود آمده است. آنان از حکومت بارک اوباما انتقاد می کنند که دراین رابطه خود سرانه عمل کرده و امنیت ملی آمریکا را در نظر نگرفته است. این پنج زندانی در واقع از مهمترین و تأثیر گذارترین افراد طالبان است که هرکدام مقام مهمی در دستگاه سیاسی، نظامی و استخباراتی طالبان داشته است و در کشتار هزاران شهروند کشور دست داشته اند.

کارشناسان و تحلیل گران مسایل سیاسی از این نگران اند که با آزادی این افراد، حلقه رهبری طالبان تکمیل می شود و این گروه هم از لحاظ طرح و برنامه و هم از لحاظ عملیاتی کردن طرح ها نسبت به گذشته بسیار قوی تر می گردد. باتوجه به این که این افراد هر کدام به دسته های مختلف اقوام پشتون تعلق دارد، می توانند در بسیج نیروها و جلب و جذب مردم به صفوف طالبان بسیار مؤثر واقع شود. به این دلیل این تشویش پیدا می شود که با آزادی این افراد بار دگر خشونت و جنگ دوامدار و پرتلفات در این کشور شدت گیرد و روحیه این گروه در تداوم عملیات های نظامی و انتحاری تقویت شود.

حکومت افغانستان در حالی که هیچ طرحی را نسبت به فردای امن کشور ندارد، ناسنجیده و شتاب زده به آزادی زندانیان طالب از زندان بگرام مبادرت ورزید. به این امید که حلقاتی را در درون گروه طالبان به مذاکره و صلح تشویق نماید. در حالی که این گونه اقدامات جز ضرر وزیان به منافع ملی و امنیت جانی شهروندان، هیچ فایده ای دیگری نداشته است و افراد آزاد شده بدون درنگ دوباره به صفوف طالبان پیوسته است.

دراین مورد نیز نگرانی های جدی تری وجود دارد. زیرا این افراد همانند سایر افرادی عادی نیستند که خطر انجام یک حمله را افزایش دهد. بلکه اینها اشخاصی هستند که می توانند در طرح ریزی، سیاستگذاری و پیشبرد راهبردهای نظامی طالبان نقش مؤثر داشته باشند. خطر این گونه افراد از خطر یک لشکر نظامی بی سروسامان، بیشتر می باشد.

مردم معتقد است که چنانچه این افراد به حکومت افغانستان انتقال پیدا کند، اولا افغانستان توان کنترل آنها را ندارد و ممکن است پس ازمدتی همه آنها از کشورهای خارج سر درآورد و علیه امنیت، ثبات و پایداری نظام سیاسی در کشور اقدامات سیاسی و نظامی مشخصی را سازماندهی نمایند. ثانیا حکومت افغانستان هرگز نمی تواند تضمین کند که این افراد امنیت کشور را در آینده با خطر مواجه نمی سازد.

بنابراین اولا، اصل آزادی این افراد در برابر یک سرباز ساده با سوالات و اشکالات زیادی مواجه می باشد؛ ثانیا تحویل دهی آنها به حکومت افغانستان، چون با تضمینات مؤثر همراه نمی باشد، یک اشتباه بزرگ و جبران ناپذیر خواهد بود. اگرچه یک طرف مذاکره در تبادله زندانیان گروه طالبان بوده و این گروه هرگز قبول نخواهد کرد که زندانیان به حکومت افغانستان تحویل داده شود؛ با آنهم پا فشاری های حکومت افغانستان ممکن است زمینه برگشت این افراد را در افغانستان فراهم سازد. اگرچنین چیزی امکان داشته باشد، دیگر امیدی به دوام نظام دموکراسی و تأمین حقوق شهروندی در افغانستان باقی نمی ماند و بار دگر بنیادگرایی و تفکرات سلفی در افغانستان رشد خواهد کرد و عرصه را برای برخوردهای ایدیولوژیک در جامعه فراهم خواهد نمود.

از این رو پس از آزادی این افراد، که خود باپیچیدگی هایی سیاسی و امنیتی مواجه می باشد، چگونگی حفظ و نگهداری آنها و کنترل رفتارهای شان تا زمانی که اطمینان پیدا شود که هیچ خطری از ناحیه این افراد متوجه مردم و کشور افغانستان نمی شود؛ امری مهمتر و جدی تر می باشد.

 

خبرگزاری خامه پرس - فارسی را دنبال کنید با تویتر, فسبک. و آر اس اس

نظر دهید

Advertisement