کارزار سازمان عفو بین‌الملل برای حمایت از زنان افغانستان با همراهی شماری از فعالان مدنی همراه شده و آنان از جامعه جهانی و سازمان‌هایی که در راستای دفاع از حقوق بشر و احیای برابری فعالیت می‌کنند، می‌خواهند که از توجه‌ و رسیدگی به وضعیت زنان در افغانستان غافل نشوند.

این کارزار عفو عفو بین‌الملل تحت عنوان «برای زنان افغانستان صحبت کنید» از ۲۵ نوامبر آغاز شده و تا ۱۰دسامبر ادامه خواهد داشت. در این روند از فعالان مدنی، سیاست‌مداران، معترضان و آموزگاران خواسته شده که نظریات خود را درباره وضعیت حقوق بشری زنان افغانستان ابراز کنند.

بیش از ۱۰ فعال مدنی و فعال حقوق بشر پیشنهادات خود را به سازمان عفو بین‌الملل ارائه کرده‌اند. در تازه‌ترین مورد، نیلوفر ایوبی، فعال حقوق زن گفته است که جامعه‌ی جهانی باید بالای آموزش و توانمندسازی زنان و دختران افغانستان سرمایه‌گذاری کنند تا راه برای یک جامعه‌ی برابر و عادلانه فراهم شود.

پروانه ابراهیم‌خیل، یکی از دختران معترض و زندانی سابق امارت اسلامی اولین شخصی بود که به این کارزار پیوست. عفو بین‌الملل به نقل از او نوشته است: «من پیشنهاد میکنم تا پتلفورم‌های جهانی برای زنان معترض افغانستان فراهم شود تا آنان قصه دردناک زنان را روایت کنند.»

در ادامه این کارزار، وژمه توخی، یکی دیگر از فعالان حقوق بشر تاکید کرده است که محروم کردن دختران از آموزش زیر نام دین «بی عدالتی بزرگ» است.

گفتنی‌ است که پس از قدرت‌گیری دوباره امارت اسلامی، زنان و دختران در افغانستان با محدودیت‌های گسترده‌ای مواجه شدند. محرومیت دختران از آموزش و تحصیل و منع کار زنان در ادارات دولتی و غیر دولتی نتیجه‌ی فرمان‌های محدود کننده امارت اسلامی بر زندگی زنان است.

در همین حال، شاه‌گل رضایی، عضو پیشین مجلس نمایندگان افغانستان به سازمان عفو بین‌الملل گفته است که زنان افغانستان تمام دست‌آوردهای بیست‌ساله‌ی شان را به یکبارگی از دست دادند و اکنون در شرایط دشوار تنها گذاشته شده‌اند.

عمر حیدری، مدافع حقوق بشر نیز به این کارزار سازمان عفو بین‌الملل پیوسته و گفته است که داستان زنان افغانستان موضوع تازه نیست و باید برای تغییر زندگی زنان در این کشور تلاش جمعی صورت بگیرد.

این در حالی است که نتیجه‌ی تحقیق گالوپ نشان می‌دهد که رضایت زنان افغانستان از زندگی شان به پایین‌ترین حد خود رسیده است. طبق این تحقیق، ۸۳درصد زنان زندگی خود را برابر با «رنج» توصیف کرده‌اند.

سازمان عفو بین‌الملل بارها فرمان‌های محدود کننده امارت اسلامی از جمله ممنوعیت آموزش و کار را ظالمانه تصویف کرده و از حکومت سرپرست خواسته که فرمان‌های خود را پس بگیرد.

اما امارت همواره تاکید کرده است که حقوق زنان در افغانستان در چهارچوب قوانین اسلامی حفظ است.