تجمع دانشجویان دختر در مقابل دانشگاه کابل در واکنش به ممنوعیت تحصیل دختران

در کنار ممنوعیت آموزش دختران بالاتر از صنف ششم، یک سال از ممنوعیت تحصیل دختران در دانشگاه‌ها می‌گذرد؛ دخترانی که به گفته خودشان فراغت و داشتن شغل یکی از آرزو‌های آنان بود.

وزارت تحصیلات عالی امارت اسلامی به تاریخ بیست‌ونهم قوس سال گذشته در مکتوبی به دانشگاه‌های خصوصی و دولتی دستور داد که تحصیل دختران را تا اطلاع بعدی «معطل» نمایند.

ممنوعیت آموزش و تحصیل، میلیون‌ها دختر را از رفتن به مکتب و دانشگاه محروم کرده و علی‌رغم واکنش‌های بین‌المللی به این ممنوعیت، هنوز هیچ اقدامی که دختران را برای بازگشایی مکاتب و دانشگاه‌ها امیدوار بسازد انجام نشده است.

مدینه(مستعار) دانشجوی رشته ژورنالیزم دانشگاه کابل است که به گفته خودش اگر او هم می توانست مانند پسران به درس‌هایش ادامه بدهد حالا فراغتش را جشن می گرفت.

او در صحبت با خامه پرس گفت برای اینکه آینده مستقل داشته باشد روز‌ و شب زحمت می کشید تا بالاخره بتواند آینده‌‌ای که دوست دارد را بسازد اما «دیگر فراغتم و آینده که نمی دانم چی خواهد شد برایم فقط یک آرزوی در خیال باقی مانده است».

او با اشاره به اینکه هیچ‌گاهی تصویر نمی کرد که سرنوشت هزاران دختر اینگونه مغلوب ذهنیت‌های پوسیده شود گفت: «ما وضعیت اقتصادی خوبی نداشتیم و پدرم با زحمت زیاد و پول اندک در تلاش تحصیل فرزندان خود بود، من ارزو داشتم روزی بتوانم با تمام کردن تحصیلاتم و داشتن شغل بتوانم خانواده و پدرم را حمایت کنم».

به گفته این دانشجو در شرایط که کار و شغل برای دختران ندارد، تمام نکردن دانشگاه و نداشتن اسناد آن فرصت‌های اندک کاری را نیز از او گرفته است.

ازسوی هم بشیر احمد محمدی، دانشجو ارتباطات و ژورنالیزم دانشگاه کابل که تازه از این رشته فارغ شده در گفتگو با خامه‌پرس گفت که دوران دانشگاه دوره رشد فکر و استعداد است و از اینکه دختران از این مقطع تحصیلی باز مانده‌اند ناراحت است.

او هم‌چنان افزود: «اینکه هم دوره‌های ما بانوان کشور از این مقطع تحصیلی خود باز مانده‌اند خیلی ناراحت و در عین حال متاسف هستم، چون آنها جامعه سازان آینده کشورمان هستند».

محمدی با اشاره به اینکه از تحصیل دختران در کشور حمایت خواهد کرد تاکید می کند «زمانیکه یک خانم باسواد و آگاه می‌شود یک جامعه باسواد و آگاه میشود».

گفتنی است که آموزش آنلاین، بورسیه‌های تحصیلی، مکاتب مخفی در خانه‌ها، مراکز زبان و هنر‌های تجسمی در کنار نقاشی و رسامی از مواردی هستند که بیشتر دختران محروم از آموزش به آن رو آورده‌اند.

حنه احدی، محصل دیگر رشته حقوق و علوم سیاسی است که او نیز نتوانست به آرزویش که فراغت ازاین رشته بود برسد.

این دانشجو به خامه پرس گفت: «من برای اساسی ترین حق‌‌ام، برای تلاش‌ها و مشقت‌های که پشت سر گذاشته بودم، برای تمام ارزو‌ها ، هدف‌هایی که تعیین کرده بودم و برای تمام دخترانی که مانند من از حق آموزش محروم شده‌اند نگران هستم».

او نبودن خودش را در میان فارغان امسال آرزوی ناتمام خوانده می گوید قبل از ورود به دانشگاه می خواست این دوره را با دست ‌آورد به اتمام برساند.

این در حالی است آمار‌های سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو) نشان می دهد که حضور دانش‌جویان دختر در دانشگاه‌های افغانستان در سال ۲۰۲۱ به ۱۰۳ هزار و ۸۵۴ دانشجو رسیده بود که پس ممنوعیت حضور دختران در دانشگاه‌ها این ارقام در سال ۲۰۲۳ به صفر رسیده است.