«مردان نیز مشکلاتی دارند»؛ این شاید مفهوم ضمنی «جنبش موومبر» باشد که همه‌ساله به منظور آگادهی مشکلات جسمی و روحی-روانی مردان از ۱ تا ۳۰ نوامبر راه‌اندازی می‌شود و هنوز در افغانستان ناشناخته است. این گزارش بر اساس مصاحبه‌های آنلاین و رودرو با مردانی دارای مشاغل مختلف تهیه شده و نشان می‌دهد که «مردان نیز مشکلاتی دارند».

به بهانه ماه نوامبر و جنبش موومبر که همه‌ساله در ماه نوامبر (از ۱ تا ۳۰ نوامبر) راه‌اندازی می‌شود، گوشه‌ای از مشکلات مردان افغانستانی در این گزارش گنجانده شده که حاصل مصاحبه‌های آنلاین و رودرو با مردان است. توجه به بیماری‌های ویژه مردان که معمولا کمتر در مورد آن صحبت می‌شود و مراقبت از سلامت روانی آنها بخشی از کمپین «موومبر» است که از حدود دو دهه قبل همه‌ساله برگزاری می‌شود.

یکی از نکات مهمی که در این گزارش مورد بررسی قرار گرفته است، تمرکز بر بیماری‌های ویژه مردان و مراقبت از سلامت روانی آنها در چارچوب کمپین “موومبر” است. این کمپین غالباً به هدف آگاهی‌بخشی و رفع تبعات ناشی از انزوای مردان برگزار می‌شود.

در طول مصاحبه‌ها، مشخص شد که مردان به‌طور عمومی از صحبت درباره مشکلات خود اجتناب می‌کنند و این مشکل به‌عنوان یکی از مهمترین چالش‌های مردان در سراسر جهان به‌شمار می‌رود. این امر سبب شده است که نسبت خودکشی در مردان به طور چشمگیری افزایش یابد و در سال‌های اخیر به ۸۰ درصد افزایش یابد.

به علت بستر فرهنگی و مفهوم “غیرت” در جامعه افغانستان، مردان از صحبت درباره مشکلات خود خودداری می‌کنند. این عدم صحبت درباره مشکلات، منجر به ایجاد پندار غلطی شده است که داشتن مشکل بخشی از طبیعت مردان است. در واقع، بیشتر مردان در طول مصاحبه‌ها ادعا می‌کنند که “مشکلی ندارند” و یا هنگام صحبت درباره مشکل راحت نبوده‌اند.

محمد (مستعار) یکی از دانشجویان دانشگاه کابل در پاسخ به این پرسش که سه مشکل عمده‌ در پیوند به سلامت جسمی و روانی‌اش چیست، گفت: «مشکل خاصی در سلامت جسمی و روانی‌ام نمی‌بینم.» اما در ادامه‌ی گفتگو به عدم توانایی در ایجاد رابطه‌های عاطفی اعتراف کرد و افزود که «خودارضایی مداوم و همه‌روزه» سبب مشکلاتی در تمرکز و خمیدگی پشت او شده است.

مصاحبه‌ها نشان می‌دهد که مشکلات مردان جوان در افغانستان شامل فشارهای اقتصادی ناشی از فقر و بیکاری می‌شود. آنها می‌گویند که بیکاری و فقر برای آنها چالش‌های عمده‌ای هستند و برخی از آنها نمی‌توانند به خانواده‌های خود نیازهای اساسی را فراهم کنند. عدم توانایی در برآورده کردن نیازهای خانواده و فرزندانشان، آنها را به لحاظ روانی و اجتماعی تحت فشار قرار می‌دهد.

دسترسی محدود به خدمات بهداشتی مشکل دیگری است که هنگام مصاحبه با مردان برجسته شد. بسیاری از مردان از صحبت در مورد مسایل جنسی، اندام تناسلی و مشکلاتی که این بخش از بدن مردان را تهدید می‌کنند پرهیز می‌کردند. اما آنچه که پیداست، در کنار دسترسی محدود به خدمات بهداشتی معیاری، عدم دسترسی به آموزش حرفه‌ای مناسب نیز بر مشکلات مردان افزوده است.

اعتیاد و مواد مخدر هم به این دلیل که به‌سادگی یافت می‌شود و هم به دلیل آسیب‌پذیری مردان در قبال این پدیده به مشکلات آنها افزوده شده است. برخی از مردان افغانستان با مشکلات اعتیاد مواجه هستند. علاوه بر این، فشارهای اجتماعی و فرهنگی ممکن است باعث شود که مردان در جامعه به طور کامل از اعتیاد خود را انکار کنند و تن به درمان ندهند.

مسائل مربوط به ازدواج و خانواده نیز بخش دیگری از مشکلات مردان در افغانستان است. شماری از مردان در مصاحبه اشاره کردند که فشارهای فرهنگی و اجتماعی ناشی از توقعات خانواده و جامعه درباره نقش مرد در خانواده، برای آنها مشکل ساز شده است. برخی از مردان احساس می‌کنند که نمی‌توانند به خوبی نقش پدر و همسری را ایفا کنند و این مسئله باعث ایجاد تنش‌ها و مشکلات خانوادگی می‌شود.

به طور کلی، مجموع مصاحبه‌ها نشان می‌دهد که مردان در افغانستان با مشکلات و چالش‌های متعددی روبرو هستند که نیازمند توجه و پشتیبانی جامعه است. درک صحیح از این مشکلات و ایجاد فضایی برای صحبت کردن آزادانه درباره آنها می‌تواند به بهبود وضعیت مردان در افغانستان کمک کند.

هرچند آمار دقیقی وجود ندارد که چه تعداد مردان در افغانستان با مشکلات روحی مثل افسردگی اضطراب دست‌پنجه نرم می‌کنند اما داکتر ذکریا بارکزی، متخصص عرصه‌ی روان در پیامی به خامه پرس گفت که به‌صورت تخمینی، ۴۰ درصد مردان در افغانستان از افسردگی و ۶۰ درصد از سطوح مختلف اضطراب رنج می‌برند.