سازمان ملل متحد گزارش داده است که در حال حاضر ۲۲۲ میلیون کودک از آموزش محروم شده‌اند و این رقم افزایش سه برابری را نشان می‌دهد که در کشورهای جنگ‌زده یا درگیر بحران، به شمول افغانستان بیشتر نمایان است.

این سازمان امروز سی‌ویکم جوزا با نشر گزارشی گفته است که نسبت به سال ۲۰۱۶ میلادی، حدود ۷۵ میلیون کودک، به کودکانی افزوده شده است که از رفتن به مکتب محروم شده‌اند یا روند جاری دروس‌شان بنابه دلایلی که عمدتا فقر و جنگ عنوان شده، مختل شده است.

این گزارش را «برنامه آموزش نمی‌تواند منتظر بماند» سازمان ملل متحد منتشر کرده است.

یاسمین شریف، مسوول این دفتر سازمان ملل به رسانه‌ها گفته است رویا و آرزوی ۲۲۲ میلیون کودک به خاطر دسترسی نداشتن به برنامه‌های آموزشی، نادیده گرفته شده و آنچه که آمار نشان می‌دهد «تکان‌دهنده و ننگین» است.

او از وضعیت جاری در افغانستان ابراز نگرانی کرد و آنرا مصداقی غیر قابل توجیه برای دشمنی با کودکان عنوان نمود که چنین آماری را رقم زده است.

او به خبرنگاران گفت که اکنون وقت آن رسیده که همه یک‌صدا در مقابل طالبان بیستند؛ چرا که «ما نمی‌توانیم بگذاریم که دختران افغانستان به مکاتب متوسطه و لیسه برنگردند.»

این گزارش و این اظهارات در حالی به نشر رسیده که نزدیک به سال می‌شود که دختران در افغانستان از آموزش محروم شده‌اند. در حال حاضر در افغانستان تنها دختران پایین‌تر از صنف ششم اجازه دارند به مکتب بروند و درس بخوانند.

برخی از مقام‌های وزارت معارف طالبان، در شروع سال جاری خورشیدی که همزمان شده بود با ممنوعیت آموزش دختران، حضور دختران در نهادهای تحصیلی را تقبیح می‌کرد و آنرا سبب افزایش فساد اخلاقی عنوان می‌کردند.

طالبان در دور اول حاکمیت خود در افغانستان، بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ نیز به زنان و دختران نه تنها اجازه آموزش نمی‌دادند بلکه از حضور آنان در زندگی اجتماعی نیز جلوگیری می‌شد.

طبق دستورات طالبان در بیست و اندی سال پیش، هیچ زنی حق آموزش نداشت و هیچ زنی بدون برقع نمی‌توانست گشت و گذار کند و حتی هیچ زنی بدون محرم مرد نمی‌توانست پا از خانه بیرون بگذارد.

طبق آمار سازمان ملل، بصورت کلی ۷۸.۲ میلیون کودک از آموزش محروم شده‌اند و از ۱۰۰ درصد کودکان، ۵۴ درصد آنرا دختران و ۲۹ درصد آنرا پسران و ۱۷ درصد آنرا کودکانی دارای معلولیت تشکیل می‌دهد.

۱۲۰ میلیون کودک دیگر نیز در ساحات درگیر جنگ از آموزش محروم شده‌اند.

بیشتر این کودکان در کشورهایی مثل افغانستان، کانگو و یمن زیست دارند.